Tiberias

Vissersvreugd terug naar haar roots

Vissersmis 3 maart 2019

Heist en de zee

Heist kent een diepe verbondenheid met de zee. Elke familie heeft wel een connectie met de zee, de vissersgemeenschap van weleer en het rijke vissersverleden. De zee is voor onze vissers een plaats van vreugde, maar ook van verdriet. De vissersgemeenschap werd voortdurend geconfronteerd met onvoorspelbare natuurelementen.

Oude en minder oude documenten, verhalen en legendes vertellen over het harde bestaan van ons vissersvolk. Zo werden o.a. vissersjongens vanaf hun twaafde jaar als lavers meegenomen om de stiel van de zee grondig te leren. Het was een leven van gevaren en teleurstellingen, van lijden en zwoegen en van dagelijkse zelfopoffering. Elke familie betaalde onverbiddelijk, vroeg of laat, een zware tol aan de zee. Door al hun ellende en miserie, en gesterkt door hun geloof, zochten ze naar een steun in deze ontij. Zo ontsproot een traditie van zeezegeningen, bedevaarten en vissersmissen om bescherming te bekomen.

Als eerbetoon aan ons rijke verleden en om ons maritiem erfgoed te bewaren wordt carnavalszondag in Heist nog altijd ingezet met een vissersmis. Carnaval is trouwens een hoogdag in de visserswereld. De traditie wil dat de vissers op die dag niet uitvaren en dit tot aswoensdag.

Vissersvreugd, een vriendenkring van de voormalige visserijschool staat in voor de organisatie van de vissersmis. Zij hebben hun best gedaan om de kerk in gereedheid te brengen voor deze bijzondere hoogmis. Op zondag 3 maart om 10 uur wanneer de dienst kon beginnen zat de kerk al goed vol met vele genodigden, parochianen en toeristen. Onder de genodigden zagen we prins en prinses carnaval met hun gevolg, vele vissersfamilies en de gemeenteraadsleden met burgemeester Leopold Lippens. De Koninklijke Harmonie Sint Cecilia zorgde voor de intredemuziek en de verdere muzikale begeleiding. Priester Philippe heete iedereen welkom en Vissersvreugd zorgde voor de offergaven van brood en vis en voor de lezingen.

In deze vissersmis opgedragen aan al onze vissers van vroeger en nu werden in het bijzonder de vissers herdacht die van ons zijn heengegaan in het voorbije jaar. Dit jaar nam priester Philippe de vissers Kurt Slabinck en Roger De Soete op in het gebed. Zij verloren hun leven toen hun vaartuig ‘Sonja’, de Zeebrugge 19, is gekapseisd op 25 augustus 1918.

Het was een mooie en betekenisvolle viering en na de viering wenste priester Philippe aan prins carnaval samen met zijn gevolg enkele mooie dagen toe. Iedereen werd uitgenodigd om mee op te stappen naar het vissershuldenplein om de bloemenhulde bij te wonen. De bloemen werden groepsgewijs aangebracht omwille van de regen, maar er werd wel tijd genomen voor het Vlaamse en het Belgisch volkslied en voor de last post.

Op wens van Vissersvreugd ging een laatste plechtigheid door in het mooie historische gebouw, het Kasteeltje of de voormalige visserijschool. Het was een mooi gebaar van de directrice van het Instituut voor Volwassenen Onderwijs die nu in het Kasteeltje is gevestigd om het gebouw ter beschikking te stellen.

Bij het binnengaan van dit gebouw zagen we twee prachtige gedenkborden met de vergane vissers. In dit historisch gebouw hield burgemeester Leopold Lippens zijn toespraak voor hij de stad voor drie dagen in handen van prins carnaval gaf en de wens uitdrukte om die op woensdag zonder al te veel kosten terug in handen te krijgen. Het glas werd gegeven en carnaval barste in alle hevigheid los.

Scroll naar top